Даага бид хоёр уу…

Арван хоёрдугаар сар 29, 2009 at 6:06 am (Утгауянга)

Би нэг л зүйлд ямарч шалтгаангүй уйлдагсан. Би уйлах гэдгийг зүрхний “нулимс” гэж боддог юм. Тоос татуулан айсуй хурдан хүлгийн бараа, гийнгоо аялах бяцхан жаалуудын дуунд миний самсаа шархирдаг. Харин хөлөрсөн даага, халтардсан хүүхэдтэйгээ ирж явааг хараад хэзээний би асгарчихдаг. Ямарч гэмгүй, шалтгаангүй нулимсыг би үүнд л урсгадаг.  Намайг уйлуулдаг энэ л агшиндаа хэзээний би дуртайсан…

Даага бид 2 уу… 2008.7.12

Хариу үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өөрчлөх )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өөрчлөх )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өөрчлөх )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өөрчлөх )

Connecting to %s

%d bloggers like this: