Даага бид хоёр уу…

12 сар 29, 2009 at 6:06 am (Утгауянга)

Би нэг л зүйлд ямарч шалтгаангүй уйлдагсан. Би уйлах гэдгийг зүрхний “нулимс” гэж боддог юм. Тоос татуулан айсуй хурдан хүлгийн бараа, гийнгоо аялах бяцхан жаалуудын дуунд миний самсаа шархирдаг. Харин хөлөрсөн даага, халтардсан хүүхэдтэйгээ ирж явааг хараад хэзээний би асгарчихдаг. Ямарч гэмгүй, шалтгаангүй нулимсыг би үүнд л урсгадаг.  Намайг уйлуулдаг энэ л агшиндаа хэзээний би дуртайсан…

Даага бид 2 уу… 2008.7.12

Advertisements

Хариу Үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

Та WordPress.com гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Google+ photo

Та Google+ гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Twitter picture

Та Twitter гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Facebook photo

Та Facebook гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: