Миний тухай

… Хэзээний элдвийг сараачих дуртай хүүхэд явсан. Чухамдаа өөрөөрөө байх нь миний доторх хөглөрсөн их эрмэлзэл.  Зоргоороо тэнүүчлэх нүүгэлдсэн их орон зайн дундуур  “Хөх зүрх” цохилон алсална…

Хөх зүрх

Хөв хөх дэлхий

Хүрэнтэж харагдаад л

Хүйтэн цэвдэг сэтгэл

Хойморт залраад л

Хэн бүхнийг

Хөөж үгүйсгээд л

Хоосон бүхэнд

Хоргодож шургаад л

Хүрэн зүрх өгөрч гуйжаад л

Хөх зүрх оронд нь нэвчээд л

Хүний бүхэн үгүйсэж замхраад л

Худал бүхэнд оторлож дасаад л

Хатмал амьдрал хөхөрч одсоор л

Хараалын салхи бууралтуулж үлээгээд л

Хүний тавьлан хөөрхийд идэгдээд л

Хөх зүрх хатуужиж шохойжоод л

Хөх зүрх…

Залруулга: Би ноднин жил энэ шүлгийг бичсэн юм. Хавар байхаа, бүх юм утгагүй оргих үе ирж,  итгэлээ хатуу хахир үзэн ядалтаас олж амьсгалж байсан… Гэхдээ хүний амьдрал уучлал нигүүсэл өршөөл дээр тогтдог юм билээ.  Хязгааргүй их уучлалаас би дахин итгэлийг дахин хүндлэлийг олж авсан. Уучилсан шиг нь би хүндэтгэж байх болно… Хөх зүрхийг-инээдэг баярладаг болтол нь би бичнэ.        2010 он 2.11нд